Um dia comum
- 20 de jul. de 2020
- 3 min de leitura
Por Paulo Pazz

Vovô estava ali, na área, sentado numa cadeira de cordas trançadas, mãos cruzadas no colo, olhos fechados. Gostava de ficar assim, ouvindo vovó atarefando-se de coisa pouca, mas constante. Ora costurando à mão, ora varrendo o chão, ora lavando um copo, uma xícara; e sempre o fazia assoviando ou murmurando uma canção qualquer do seu tempo de juventude.
Meu avô, de vez em quando, soltava uma tossezinha seca, interrompendo o gungunar da sua eterna e amada companheira. Vovó parava a cantoria, chegava na porta e de lá olhava se estava tudo bem com vovô. Depois de conferir, voltava ao nada que estava fazendo. As horas, marcadas num relógio de parede sobre o portal da despensa, não paravam.
"— Quase hora do almoço!"
Desce o degrauzinho da porta da cozinha, atravessa a área onde vovô repousa, segue uma trilha curta ladeada por plantinhas várias que eles cultivam com zelo. Funcho, arnica, marcela, alecrim, babosa, boldo e variadas flores rasteiras constituíam aquele pequeno vergel. Ao fundo, uma pequena hortaliça que vovô havia acabado de aguar e limpar das ervas daninhas. Vovô, até hoje, encanta-se com a variação de tons de verde. Alface, couve, mostarda, rúcula e outras folhagens formam um mosaico esverdeado, salpicado pela vermelhidão de alguns pés de tomate, por trás da cerca de tela.
No canto daquele cercado, uma área coberta com telhas utilizadas da troca do telhado da casa. Ali, são guardados esterco ensacado, algumas sementes, o milho e a ração para as poucas galinhas, além de ser guarida para as ferramentas bem organizadas. Ao lado da cobertura, dois baciões de alumínio — um para salsa e outro para cebolinhas — foram estrategicamente colocados ali, para ficarem protegidos do sol da tarde.
Vovó passa pelo portãozinho de madeira, colhe um pouco de cheiro verde, arranca um pé de alface, vai até o muro que separa o seu quintal com o do vizinho e retira alguns quiabos novinhos dos pés plantados em covas ao longo do paredão. Vovô gosta muito de quiabo, mas tem de ser ferventado inteiro em água com sal.
Ao voltar, vovó olha para seu amado esposo dormitando na sua cadeira preferida.
"— Como eu gosto desse homem, meu Deus! Agradeço todos os dias ao Senhor pelo companheiro que me deu!"
Coloca o avental que ela mesma fizera, deita o pano de prato sobre o ombro e começa a lidar com o fogão. Dá gosto de ver a limpeza de tudo. As vasilhas brilham tanto, os móveis todos forrados metodicamente, tudo tão colorido, tão..., tão..., tão casa de vó.
Preparado o almoço, chama por vovô. Ele espicha-se todo, espreguiça-se e vai rumo à cozinha, antes que sua velha fique zangada. Pensando isso, dá uma risadinha marota e silenciosa, assenta-se e pega a mão de vovó. Ambos fecham os olhos em oração de agradecimento ao Pai que tudo lhes deu e ainda dá.
Após o almoço, vovô retira as coisas de cima da mesa e lava as vasilhas conforme os anos de convivência ensinaram-no a fazer do jeito que agrade à vovó, enquanto ela limpa o fogão e, depois, varre o chão.
Tudo terminado, vovô liga a TV e assenta-se no canto do sofá maior. Vovó achega-se e deita-se no comprido que resta do móvel, recolhe as pernas e coloca a cabeça no colo de vovô. Vovô acaricia sua face e pousa sua mão calosa sobre a cabeleira já quase totalmente branca dela. Sentindo aquela carícia dos dedos de seu amado de sempre, vovó adormece sorrindo. Em pouco tempo, os dedos de vovô vão imobilizando-se gradualmente, até que ele também adormece pacificado.
... A TV, com o volume baixíssimo, continua na sua tarefa inútil de conversar com as paredes.

Autoria

Paulo Pazz é licenciado em Letras pela UFG-CAC, Professor pelo Estado de Goiás e Membro da ACL - Academia Catalana de Letras. Também é revisor e colunista da Revista Portalvip (com circulação em toda região sudeste de Goiás), integrante da Comissão julgadora das Olimpíadas da Língua Portuguesa desde 2014, ator integrante da Cia Express’arte e instrutor de “Contação de Causos" pelo Centro Cultural Labibe Faiad (Catalão/GO). Participou da mesa redonda O fazer Poético e do Sarau de Poesias (ambos do I FLICAT UFG) e do Festival Literário do Cerrado – FLICA (Ipameri-GO), edições I, III e IV. Mantém a Página literária do blog Recanto das Letras, do site da UOL, desde Outubro de 2008. Recebeu oito premiações em concursos literários mantidos pela UFG (a primeira em 1993), cinco premiações pelo SESI-Arte e Criatividade (nas categorias Conto e Poesia) e o Prêmio “Trabalhador da Indústria” pelo SESI. Participou de duas antologias poéticas publicadas pelo SESI – Serviço Social da Indústria e publicou os livros "Palavra Lavrada", "Transfiguração" e "Manual do Desesquecimento".
Fanpage: https://www.facebook.com/paulopazz







LC88 mình mới ghé thử vì thấy mọi người nhắc hoài, kiểu vào xem cho biết chứ không định ngồi lâu. Lướt vài phút thôi mà thấy họ sắp xếp phần giới thiệu khá gọn, đọc nhanh vẫn hiểu họ nói nền tảng đã hoạt động gần 1 thập kỷ và nhấn mạnh kiểu vận hành theo chuẩn châu Âu. Mình thích cái cách họ chia nội dung thành từng khối ngắn, mắt không bị rối như nhiều trang hay nhồi chữ. Thanh điều hướng cũng dễ nhìn, bấm qua lại mấy bài giới thiệu không bị lạc. Đặc biệt là mục “Giấy phép hoạt động” được tách riêng như một khung box nên vừa kéo xuống là nhận ra…
https://de88.com.mx/ mình ghé thử cho biết thôi, kiểu tò mò xem giao diện trông ra sao chứ không có mục tiêu gì rõ ràng. Vừa vào là thấy ngay vibe WordPress tối giản, nhìn thoáng và dễ định hướng, không bị rối mắt. Mình lướt một cái là nhận ra phần bài đăng mới và khu vực bình luận gần đây nằm đâu, nên cảm giác khá thân thiện với người mới. Nội dung thì đúng kiểu bài “chào sân” mặc định, đọc vài dòng là hiểu đây là post đầu tiên và có thể sửa hoặc xoá đi. Nói chung trang này hợp kiểu xem nhanh, không cần suy nghĩ nhiều, vì mọi thứ được đặt khá gọn. Ở…
KJC mình thấy dạo này hay được nhắc trong mấy nhóm giải trí online nên cũng bấm vào xem thử cho biết. Không phải kiểu vào để tìm trò chơi hay gì, chủ yếu mình tò mò họ trình bày thông tin ra sao thôi. Lướt một vòng thấy phần giới thiệu tổng quan viết khá gọn, đọc không bị ngợp, kiểu chia ý rõ ràng nên kéo xuống nhanh. Có đoạn nhắc họ đặt gần 20 tiêu chí về minh bạch bảo mật, đọc qua thấy ít nhất cũng có “khung” để người xem hiểu họ đang nói gì, chứ không toàn câu chữ chung chung. Mình thích nhất là mấy tiêu đề và khối nội dung được tách…
https://xembong24h.live/ mình thấy bạn bè nhắc mấy lần nên bấm thử cho biết chứ cũng không phải kiểu canh đủ 90 phút. Vào cái là thấy giao diện làm khá thoáng, chia nội dung theo từng khối nên lướt xuống nhanh mà không bị loạn mắt. Mình hay xem trên điện thoại nên cái này điểm cộng, chữ với khung hình nhìn ổn. Có cái tiện là phần thông tin trận đấu/cập nhật thể thao để ngay trên trang, liếc qua là nắm được lịch với diễn biến mà không phải mở nhiều tab. Mình cũng để ý chất lượng hiển thị kiểu Full HD nên nhìn rõ hơn mấy trang mình từng thử. Nói chung hợp kiểu mở lên…