Casa Simples
Por Paulo Pazz

Era uma casa simples, de adobe e telhas comuns moldadas nas coxas (feitio aprendido desde o tempo dos escravos).
As duas janelas da frente abertas, como a desafiar as cercas mirradas feitas de bambu, lascas de madeira, ou simplesmente de arames, onde são caetanos entrelaçavam-se, davam frutos e morriam, deixando uma rede acipoada que pássaros se serviam na construção de seus ninhos.
A porta de entrada era rente à calçada, com um ressalto de mais ou menos dez centímetros para a água da chuva não invadir. Ao se passar por essa porta, adentrava-se na sala tão simples quanto era possível ser: um jogo de sofá de napa e uma tv preto e branco.
Do lado esquerdo de quem entrava na casa, uma porta rústica encerrava a intimidade do quarto dos três meninos. Nesse quarto, três camas emparelhadas e um guarda-roupas. O cheiro de sabão preto trazia um gosto bom de limpeza!
Da sala para a copa, de nível mais baixo, havia um único degrau. Uma mesa com seis cadeiras e uma cristaleira antiga era toda a mobília da copa. À esquerda, um quartinho de telhado baixo. À direita, um outro, com uma cama e uma mala-caixa, antecedia o quarto grande do casal.
Ao todo, nove pessoas viviam ali, conforme Deus servia!
Bairro Pio Gomes. Dez ruas desprovidas de asfalto e que pecavam pelo excesso de poeira, principalmente quando o vento vinha varrendo tudo por aqueles corredores. A vizinhança parecia uma família só, vivendo em cortiço. Todos sabiam da vida de todos.
O comércio se resumia a alguns botecos e dois armazéns disputando a clientela exclusivamente de baixa renda. Logo depois vieram os grandes empreendimentos, sendo uma mercearia mais sortida e uma granja que abastecia toda a cidade com ovos e frangos abatidos.
Nesse cenário simples, minha vida foi tocando em frente. Entre as casas de muros baixos, quintais alheios em comum, minha infância foi definhando, virando memória.
E o adulto que sou continua preso às mesmas limitações de antes, só que sem o encantamento que o tempo e o asfalto soterraram.
A casa de minha infância não existe mais!
Nem meus rastros na terra fofa dos quintais!
Autoria

Paulo Pazz é licenciado em Letras pela UFG-CAC, Professor pelo Estado de Goiás e Membro da ACL - Academia Catalana de Letras. Também é revisor e colunista da Revista Portalvip (com circulação em toda região sudeste de Goiás), integrante da Comissão julgadora das Olimpíadas da Língua Portuguesa desde 2014, ator integrante da Cia Express’arte e instrutor de “Contação de Causos" pelo Centro Cultural Labibe Faiad (Catalão/GO). Participou da mesa redonda O fazer Poético e do Sarau de Poesias (ambos do I FLICAT UFG) e do Festival Literário do Cerrado – FLICA (Ipameri-GO), edições I, III e IV. Mantém a Página literária do blog Recanto das Letras, do site da UOL, desde Outubro de 2008. Recebeu oito premiações em concursos literários mantidos pela UFG (a primeira em 1993), cinco premiações pelo SESI-Arte e Criatividade (nas categorias Conto e Poesia) e o Prêmio “Trabalhador da Indústria” pelo SESI. Participou de duas antologias poéticas publicadas pelo SESI – Serviço Social da Indústria e publicou os livros "Palavra Lavrada", "Transfiguração" e "Manual do Desesquecimento".
Fanpage: https://www.facebook.com/paulopazz







Bố mình có lịch tái khám tại bệnh viện ở Hải Phòng vào đầu giờ chiều. Ông lớn tuổi, huyết áp không ổn định nên gia đình cần hạn chế để ông đứng lâu ngoài trời khi nắng nóng. Trước ngày đi, mình mở web xem nhiệt độ Hải Phòng để kiểm tra nhiệt độ thực tế, nhiệt độ cảm nhận và độ ẩm trong khoảng thời gian từ lúc xuống xe đến khi vào khám. Thấy đầu giờ chiều khá oi, mình đưa bố đi sớm hơn, đặt xe đến tận cổng và chuẩn bị nước cùng khăn mỏng. Gia đình cũng chọn ăn trưa gần bệnh viện thay vì đi bộ sang khu khác như dự định ban đầu.…
rút tiền go99 nhìn qua thì cũng như mấy site giải trí mình hay gặp, giao diện đơn giản thôi. Mình vào lướt một lúc thấy họ sắp nội dung theo kiểu chia khối rõ ràng, tiêu đề đặt ngay ngắn nên đọc nhanh khá tiện, không phải kéo qua kéo lại để đoán đang ở mục nào; có đoạn kể hành trình phát triển từ khoảng 2019 rồi qua giai đoạn 2020–2022 bắt đầu mở rộng, đọc giống kiểu ghi chú timeline ngắn gọn nên dù hơi khô vẫn dễ nắm ý. Với lại mình để ý họ hay nói chuyện cập nhật link truy cập để đỡ bị gián đoạn, nghe rất “thực tế” vì ai hay vào…
https://sunwinn.team/ mình mở ra xem thẳng luôn vì nghe nhắc nhiều quá. Trang này viết kiểu chia từng mảng nội dung riêng nên đọc lướt vẫn bắt được ý, đỡ phải căng mắt dò cả bức tường chữ. Mình thấy họ có nhắc mốc ra mắt từ 2019, kiểu kể ngắn gọn để người mới biết bối cảnh, đọc xong cũng bớt cảm giác mù mờ. Mấy đoạn nói về chuyện kết quả hiển thị minh bạch thì trình bày vừa phải, không dài dòng nên hợp người lười như mình. Cuộn xuống là gặp các tiêu đề nổi rõ, mỗi khối nội dung tách ra như hộp thông tin nên nhìn phát biết đang ở phần nào. Menu đặt…
https://xx88.today/ mình hay lướt mấy trang kiểu này trên điện thoại rồi bỏ qua nhanh vì bố cục thường rối hơn mấy diễn đàn mình hay dùng, nên lần này cũng hơi nghi ngờ, cơ mà vào thử thì thấy họ chia tiêu đề theo từng khối nhìn khá “gọn mắt”, kéo một chút là gặp ngay mấy đoạn kiểu giải đáp cho người mới chứ không phải mò mẫm mãi. Đọc lướt cũng nắm được ý. Có chỗ họ nói về giao dịch trong ngày, ghi thẳng là có hỗ trợ và nhắc là tùy thời điểm sẽ có các kênh khác nhau, ít nhất là nói rõ ràng. Menu đặt dễ thấy. Bấm qua lại không bị giật.…
https://link-llwin.com/ lúc đầu mình cũng hơi lăn tăn vì mấy trang hay nói “chính thức” nghe hơi kịch, sợ vào lại toàn chữ nghĩa cho có, nhưng tiện thì bấm thử xem họ bày biện ra sao. Lướt một hồi mới thấy trang này trình bày khá thẳng thắn, kiểu chia từng mảng nội dung rõ ràng nên mắt không phải chạy vòng vòng tìm. Menu ở trên nhìn cái là biết đường đi, không rối. Có một điểm mình thấy ổn là họ để thông tin giấy phép PAGCOR và cả Curaçao ngay trên trang, không kiểu giấu sâu xuống cuối hay bắt click nhiều lớp. Đọc cũng nhanh vì họ dùng heading to, tách ý gọn. Nói chung…